Zelfverzekerde man - Zelfverzekerde muziek voor zelfverzekerde mensen

De Australische dans-popgroep weet precies hoe je het feest op gang brengt. In een verduisterde kroeg vlak bij het hart van Londen is er een tekenfilm die tot leven is gekomen. Terwijl de rest van de stad zich uitslooft, op de klok staart en wacht tot het tijd is om naar huis te gaan, draait het barpersoneel hier overuren om genoeg borrels te schenken voor hun enige klanten – de levende tekening die languit over tafel nummer 5 ligt. Het is een tafereel dat je gezien moet hebben om het te geloven. Aan de ene kant zit een statige kerel, alleen gekleed in een paar niets-verhullende hete broekjes, naast een vrouw in een op maat ontworpen babydolljurk met een korte broek erbij, terwijl het buiten 6° is. Tegenover hen zitten twee figuren zwijgend; elk geheimzinnig gesluierd met wat lijkt op een duivelse imkerhoed, gemaakt van een materiaal zo zwart dat het licht erin lijkt te verdwijnen. Het barpersoneel kan niet snel genoeg werken: borrel na borrel wordt gebracht en achterovergeslagen, maar hun houding verandert geen moment. Hoewel de ravage voorlopig in toom wordt gehouden (het is tenslotte 15.00 uur – deze mensen zijn geen beesten), hangt er een lucht van onverschilligheid die lijkt te zeggen dat het voor hen altijd werktijd is. Het is pure zelfverzekerdheid, man. Als Janet Planet, Sugar Bones, Clarence McGuffie en Reggie Goodchild nog geen band waren, zou je ze op de hielen zitten en eisen dat ze er een vormen voordat ze de kroeg uit lopen. Feit is: dat zijn ze. Uit Melbourne, via Brisbane, is Confidence Man zonder twijfel een van de heetste acts ter wereld op dit moment. Een draagbaar feest dat dansvloeren heeft platgewalst en festivalmenigten heeft neergeslagen terwijl het de wereld over rolde: ze zijn een machine, op maat gemaakt om je te laten dansen en je zelfbeheersing te laten verliezen.