Caoilfhionn Roos - Sterrenbeeld

Met haar derde Gondwana-album, ‘Constellation’, is Caoilfhionn Rose uit Manchester als kunstenaar volwassen geworden. Ze graaft diep om experimentele nieuwe manieren te vinden om haar verwondering over de schoonheid van de natuur, haar liefde voor muziek in al haar verscheidenheid, en haar geloof in de herstellende krachten die beiden bieden in de moeilijke post-COVID wereld uit te drukken. Krachtig, zoekend en altijd nieuwsgierig, heeft Caoilfhionn (uitgesproken als ‘Keelin’) een stem gevonden die tegelijk oud en modern is, en durft ze hedendaagse technologie te verkennen om traditionele liedkunst te transformeren voor het midden van de jaren 2020. De tien nummers op ‘Constellation’ voelen geworteld in kennis van volksmuziek, jazz en alle klassieke liedjessmeden van de twintigste eeuw, en toch lijken ze een magische, buitenaardse ruimte te scheppen uit haar eigen verbeelding, waarbij Caoilfhionn’s kernpiano wordt vermengd met synthesizers, en een live ritmesectie en saxofoonversieringen worden afgewisseld met sfeervolle fragmenten en toekomstgerichte productietechnieken. Zelfverzekerd, onderzoekend en vaak adembenemend subliem, kondigt dit ongelooflijke album de komst van Caoilfhionn Rose aan als een frisse creatieve kracht voor 2024. Caoilfhionn heeft altijd met grote toewijding muziek nagestreefd. Toen een ziekteperiode in haar late tienerjaren de start van een muziekstudie aan de Universiteit van Newcastle vertraagde, gebruikte ze die tijd constructief. Ze volgde een diploma Muziekproductie en Geluidstechniek aan de Manchester MIDI School (nu School of Electronic Music), dat sterk gericht was op elektronische muziek, en gaf haar een vooruitstrevende kijk op geluidsmanipulatie. Later, tijdens haar muziekstudie aan de universiteit in Newcastle, maakte ze geluidsproeven en veldopnamen, plaatste nummers online onder het pseudoniem Audrey Daydreamer, en uiteindelijk een ep onder haar eigen naam. “Zo raakte ik betrokken bij Gondwana,” legt ze uit, “want Matthew [Halsall, labelbaas] hoorde de ep, kwam me zien spelen in een café genaamd The Art of Tea, en vroeg of ik voor Gondwana wilde opnemen.” ‘Constellation’ bevat bijdragen van Halsalls ritmesectie, drummer Alan Taylor en bassist Gavin Barras, evenals Jordan Smart van Mammal Hands, wiens soepele saxofoon de randen van de meeste nummers prachtig inkleurt. Ook te gast: John Ellis, voormalig lid van The Cinematic Orchestra, die op het einde van ‘Fall Into Place’ zachtaardig de toetsen beroert, en producer Aaron Wood met een reeks sfeervolle fragmenten die overal in ‘Rainfall’ een gelaagde schoonheid toevoegen. “Ik hou ervan open te staan voor samenwerking,” vertelt Rose enthousiast, “en het album is een collage, waarin al deze invloeden, klanken en spelers samenkomen, en we echt durven te experimenteren met de productie.” ‘Constellation’ laat haar zangbereik groeien, van de pure natuurlijke uitdrukking van haar eerdere platen, tot het meer gebruiken als een instrument, soms meer als abstract geluid dan als conventionele verbale voordracht. “Het is allemaal speels en experimenteel,” vat ze samen, “we wilden zien wat we konden bedenken dat fantasierijk was.” En ze heeft geleerd haar “artistieke vrijheid te gebruiken om de woorden gewoon te laten zijn zoals ze zijn”, om op een momentane, impressionistische, bijna schilderachtige manier te schrijven. Een voorbeeld is hoe het woord ‘constellation’ zomaar in haar hoofd viel – “alsof uit de kosmos” – tijdens het opnemen van dat nummer, en zo kwam het erin. Het leek ook symbool te staan voor veel aspecten van het album – het thema van verbondenheid, haar kleine groep Gondwana-familie muzikanten, en een alomtegenwoordige sfeer van sterrenkijken vol ontzag in de muziek. Het was vanzelfsprekend ook een passende albumtitel. Zo kwam Caoilfhionn Rose’s collage van uiteenlopende invloeden en inspiratiebronnen, spelers en werkwijzen samen in een wonderbaarlijk en stil krachtig werkstuk, dat staat als een bewijs van artistiek avontuur, van zowel improvisatie als hard werken, van vertrouwen in onze verbinding met de natuur, andere mensen en de muziek zelf. Als zodanig verdient ‘Constellation’ ongetwijfeld om haar tegen het einde van het jaar op een veel groter podium te brengen.