Arrival met Kevin McCormick - Eén

Het is misschien tegenstrijdig om op het toenemende lawaai van de wereld niet te reageren door er nog meer aan toe te voegen, maar door stilte te zoeken. Of iets wat daarbij in de buurt komt. De debuut-ep van Arrival doet precies dat: het brengt meeslepende klanklandschappen en fijnzinnig uitgewerkte achtergronden samen en zet zo het toneel voor de perfect getroffen, diep weemoedige overpeinzingen van de minst bekende en meest waardevolle gitarist van Groot-Brittannië, Kevin McCormick. Gordon Milson en Mark Rayner als Arrival, en Kevin ook, zijn allemaal trotse inwoners van Stockport. Ze staan centraal in iets dat zachtjes begint te bewegen in de stad. Ze noemen het (met gebruik van de wijkpostcode) SKambient. Het is een jonge muziekscène die opkomt uit de kieren tussen de kinderkopjes van een verwaarloosd oud stadsdeel, rond de slingerende Underbanks. Hier zijn buitenbeentjes zoals de op maat gemaakte hifi-kroeg Odioba en Bruk plekken die openstaan voor plaatdraaiers en luisteraars die op zoek zijn naar iets diepers en minder simpelweg confronterends dan je gebruikelijke schreeuwerige Manc-gedreun, R. Kid.

Het is organische elektronische muziek en (met de Derbyshire-heuvels in gedachten, die je door de kieren overal in de stad ziet opduiken) ook landelijk van aard. Nu de fabrieken en werkplaatsen zijn verstomd, om nooit meer opnieuw opgestart te worden, zijn deze verwaarloosde ruimten opgedeeld in betaalbare (voorlopig) huren, waardoor jonge klankmakers nieuwe omgevingsreacties kunnen verkennen op een post-, postindustriëel landschap. Het is niet onverwacht. Dit is de stad waar in 1975 het eerste (en misschien grootste) ambient-poplied, 10cc's "I'm Not In Love", werd opgenomen — in de legendarische Strawberry Studios. Kevin McCormick — met een hele reeks terecht vereerde, richtinggevende platen op zijn naam — kopieert niemand. Maar er zijn duidelijke weerklanken in zijn benadering. Denk aan het onbetwistbare genie van Vini Reilly. Zijn eeuwig verbluffende Return of The Durutti Column werd in diezelfde studio gemixt. Naast Arrival en hun uitgesproken kalmerende composities zitten de voormalige fabrieken en omgebouwde ruimten vol met draagbare computers en instrumenten die gedeeld worden door een gelijkgestemde, uitgebreide gemeenschap in Jack Lever/Open Tapes, Arcade, Joe Synkro, Bop, Elsewhere en Thought Leadership. Het is inderdaad grof om te suggereren dat al deze dingen hetzelfde klinken, maar er loopt een duidelijke draad doorheen, een bepaalde gevoeligheid. Arrival heeft al aanzienlijke steun gekregen van karakteristiek nieuwsgierige Balearische selecteurs en verzamelaars achter de schermen. Het is muziek die gemaakt wordt om het plezier en hier uitgebracht door de uniek ruimdenkende plaatdraaier en steunpilaar van de scène, Jason Boardman, op zijn label Before I Die.