DJrum - Portret met Brandhout

Aangezien 'Portret Met Brandhout' Felix’ meest persoonlijke werk tot nu toe is, het product van een emotioneel bewogen 2017, waarin hij het scala aan gevoelens en emoties die hij doormaakte vastlegt in levendige klankpracht. Door zijn eerdere sampladelische aanpak opzij te zetten, keerde hij terug naar zijn kindertijdsinstrument, de piano, als kernbeginpunt.

"Het is een biechtplaat… Ik realiseer me dat dat woord meestal wordt gebruikt om singer/songwriters te beschrijven in plaats van (grotendeels) instrumentale muziek, maar ik vind het passend. Er is een soort emotionele openhartigheid.”

Felix is klassiek opgeleid in de jazztraditie en beïnvloed door onder anderen Keith Jarrett en Alice Coltrane. Eerder was hij verlegen bij het vooruitzicht dat fans zijn pianospel zouden horen, maar vastbesloten om deze angst te overwinnen, heeft hij een nieuwe eerlijkheid in zijn werk gebracht.

"Het vinden van het vertrouwen om met mijn eigen piano-improvisaties te werken was een groot deel daarvan. Zodra ik had uitgezocht hoe ik de muziek ging maken, viel alles eigenlijk vrij snel op zijn plaats.”

Felix’ doel was iets te scheppen dat "overweldigend mooi" is, maar ook om de "aangeboren weemoed in schoonheid in al haar vergankelijkheid en kwetsbaarheid" vast te leggen. Hij vond inspiratie en troost bij performancekunstenaar Marina Abramovic.

"Zij heeft een ongelooflijk diep begrip van de menselijke gesteldheid en drukt dat op zo’n poëtische wijze uit. Veel van de thema’s in haar werk hadden bijzondere weerklank voor mij gedurende 2017 terwijl ik aan het album werkte. Ik werd meerdere keren tot tranen toe bewogen bij het kijken naar haar video’s of het lezen over haar werk.”

Felix werkte samen met celliste Zosia Jagodzinska en zangeres Lola Empire. Jagodzinska nam meerdere versies van improvisaties op over het nummer 'Creature', die Felix vervolgens sneed, van toonhoogte veranderde en in lagen verwerkte tot nieuwe melodielijnen die door het hele album verspreid werden.

Felix’ nieuwe aanpak breidde zich uit tot experimenteren met veldopnamen, het dicht bij de piano plaatsen van microfoons en de aanschaf van zijn eerste hardware-synthesizer, alles ten dienste van het verrijken van de persoonlijke, menselijke kwaliteit van de plaat.

"Muziek helpt me om de dingen te uiten die ik bijna onmogelijk in woorden kan vatten. Ik denk dat het proces voor dit album me heeft geholpen een rijker en emotioneel complexer werk te maken dan ik eerder heb kunnen bereiken.”