Espen Horne - De Bouw van Vredige Welsprekendheid

In 2023 keert de veelzijdige Noorse producent Espen Horne terug bij Wah Wah 45s, na een onderbreking van 24 jaar. De man achter de allereerste uitgave van het label, de inmiddels baanbrekende Magnetica, verloor nooit zijn band met het platenlabel en bleef altijd een belangrijk deel van de Wah Wah-familie. Dit jaar maakt hij zijn comeback met zijn eerste solomateriaal onder zijn eigen naam sinds die clubklassieker uit 1999. In het voorjaar vond de eerste single van het project, de prachtige soul-jazz schoonheid Bakeren, met de schitterende zang van Faye Houston van Resonators, snel een plek in de internationaal vermaarde BBC Radio 6-show van Gilles Peterson, evenals in die van Jazz FM-legende Robbie Vincent, Bandcamp Weekly en de Fresh Finds Jazz Spotify-afspeellijst. Daarna werd Bergen Sunrays een wekelijkse gast in de Craig Charles Funk & Soul Show op BBC 6 Music, waarbij de beperkte 7-inch van beide singles binnen enkele uren na uitgave uitverkocht was. Vervolgens kwam de weemoedige Den Franske Gitaren, een somber soul-jazz stuk met drum & bass-invloeden, met de in Bergen gevestigde MC en zanger Aich, dat in de smaak viel bij legendes Laurent Garnier en Jazzanova, evenals bij de populaire Japanse produceringsgroep Dazzle Drums. Kort daarna volgde de laatste single van het album, de prachtige en uitgesproken vocale jazzwals Nada Pode Me Calar (wat ruwweg vertaalt als Niets Kan Mij Stil Krijgen!) met het sublieme talent van Olav Wöllo op zang en Juno – wederom een grote hit bij Gilles Peterson op Worldwide FM en Deb Grant op BBC 6 Music. En nu is het volledige album, getiteld The Anatomy Of Serene Eloquence, beschikbaar voor uw luisterplezier. Het album, grotendeels opgenomen tijdens de lockdown, is een geraffineerd en bedachtzaam werkstuk waarin de Noorse producent verbindingen legt met muzikanten uit heel Europa en enkele dichter bij huis, om samen te werken aan deze rustige en vredige verzameling liederen. De eerder genoemde Faye Houston is ook te horen op het soulvolle, dub-gekleurde Don't Fall Asleep, een muziekstuk dat het gevoel van isolatie onderzoekt terwijl er een gedeelde liefde en drang is om nieuwe klankmogelijkheden te verkennen. Elders duikt Olav Wöllo opnieuw op, ditmaal op O Mar E A Lua, weer zingend in het Portugees om dit nummer een bepaalde Tropicalia-sfeer te geven, zoals Espen uitlegt: "Olav Wöllo is een goede vriend, een uitstekende muzikant en zanger, en een capoeira-leraar hier in Bergen. Hij heeft een groot deel van zijn leven in Brazilië gewoond en spreekt vloeiend Portugees. Hij schreef de tekst voor dit nummer jaren geleden en wachtte gewoon op de juiste samenwerking. We gingen naar zijn prachtige studio op een afgelegen eiland, maakten een enorme gyozamaaltijd, dronken goede wijn en bleven de hele nacht om zijn zangharmonieën en uitgesproken teksten op te nemen." De single Bergen Sunrays staat ook op het album in instrumentale vorm met toetsen van de in Londen gevestigde speler Rory More – hier getiteld Rory's Sunrays. Zijn Lowrey-orgel geeft het nummer een melancholiekere sfeer, net als op het prachtige Belle Époque, samen met het ivoorspel van Eirik Blåsternes – een emotioneel, beschouwend en sfeervol nummer dat werd getest en gevormd in de schaduw van Covid. Net als bij Belle Époque is La Psychosomnie een speels maar verkennend stuk dat slapeloosheid, verlamming en hypnose onderzoekt, dankzij een raadselachtige Franse gesproken tekst die draait rond een kader van drums, bas en draaiende toetsen. Tot slot biedt het album een alternatieve versie van de single Den Franske Gitaren, ditmaal met Martin Halla, een zanger van de Bergen Grieg Jazz Academie en winnaar van de Noorse versie van The Voice in 2012! De perfecte tegenhanger van Aich’s meer treurige interpretatie van deze bas- en drumfutureklassieker.