Frederic Rabold - Tijdmachine

Frédéric Rabold werd geboren op 23 november 1944 in Parijs, Frankrijk. Zijn vader was een jazzmuzikant en droomde ervan dat al zijn drie kinderen ook muzikanten zouden worden. Frédéric begon met het leren van viool, maar voelde zich altijd meer aangetrokken tot de trompet. De viool belandde op een gegeven moment aan de muur, wat misschien Rabolds neiging tot impulsiviteit onthulde. Hij kwam al op jonge leeftijd in aanraking met jazzmuziek toen hij bij zijn ouders in Frankrijk woonde. Later had zijn vader een bigband waarmee hij optrad bij dansavonden in kuuroorden. Op 16-jarige leeftijd speelde hij vaak met zijn vader in Amerikaanse legerclubs. Van 1961 tot 1964 studeerde Frédéric aan de Muziekuniversiteit in Karlsruhe. In 1965 verhuisde hij naar Stuttgart, waar hij nog steeds woont. In datzelfde jaar benaderde drummer Axel Lauser hem en vroeg of hij in zijn trio wilde spelen. Vervolgens speelde Frédéric enkele jaren in het Axel Lauser Kwartet. In 1968 richtte Frédéric zijn eigen band op, de Frédéric Rabold Crew. De muziek van de "Crew" werd goed ontvangen in de jaren 1968 en de band verwierf snel erkenning in de Duitse moderne jazzscene. Er volgden uitnodigingen voor verschillende grote festivals, waaronder het jazzfestival in Zürich. Later toerden ze uitgebreid door Oost-Europa in opdracht van het Goethe-Instituut. In 1968 werden de eerste opnamen gemaakt door een vriend van de band tijdens een repetitie. Deze werden echter pas in 1980 uitgebracht op de lp "Berlin". "Noon In Tunisia" is een van deze nummers. In maart 1970 trad de crew op tijdens het 12e Duitse Jazzfestival in Frankfurt am Main, te midden van jazzgrootheden als het Albert Mangelsdorff Kwartet, het Klaus Doldinger Kwartet en de Dave Pike Set. Twee jaar later bracht de Frédéric Rabold Crew hun debuutalbum uit met de titel "Flair". In de jaren zeventig volgden meer dan een half dozijn albums voor verschillende platenlabels. Hieronder bevond zich het album "Open House" met gastgitarist Martin Ederer, evenals drie albums met zangeres Lauren Newton tussen 1975 en 1979. Rabold werkte ook samen met avant-garde jazzmuzikanten zoals Gunter Hampel, Leszek Zadlo, Lester Bowie, Manfred Schoof, Albert Mangelsdorff en Jeanne Lee. Halverwege de jaren zeventig werd een tweede formatie opgericht, het "Frédéric Rabold Jazz Inspiration Orkest", dat, in tegenstelling tot de crew, met dezelfde bezetting tot ver in de jaren 2010 bleef bestaan. In 2018 vierde Frédéric Rabold het 50-jarig jubileum van zijn groep, de Frédéric Rabold Crew. Tegenwoordig kan Rabold terugkijken op meer dan 1000 originele composities. Soms leidde een gebeurtenis tot een compositie, andere keren ging hij gewoon achter de piano zitten en gebeurde er iets, of ook niet. Hoewel zijn ware liefde moderne jazz is, heeft hij zelf alle stijlen gespeeld, inclusief klassieke trompet. In dat opzicht waren zijn voorbeelden eigenlijk altijd Amerikaanse jazzmuzikanten, die op dit gebied soms behoorlijk onconventioneel waren. Frédéric Rabolds motto is altijd geweest: er is goede en minder goede muziek in alle stijlen. Dit album brengt alleen het eerste samen.