Lewis Taylor - Stoned Deel II

Stoned Deel II is Lewis Taylor's zuivere, perfecte danspopalbum. Zijn tweede zelfuitgebrachte album en vierde officiële album, verscheen oorspronkelijk in 2004 op zijn eigen platenlabel Slow Reality. Het is gelicentieerd aan Be With voor deze langverwachte dubbele lp-uitgave, de allereerste vinyleditie. Destijds zwaar verkeerd begrepen door zowel de fanatieke fans als de muziekpers, is het album sindsdien prachtig verouderd. Een experiment in de klanken van hedendaagse pop- en dansmuziek, Lewis’ eigenzinnige kijk op funky pop zou alles wat toen of nu in de hitlijsten stond, doen verbleken. Als het maar een kans had gekregen. Stoned Deel II barst van Lewis’ kenmerkende ziel, zijn zang is nog steeds even prachtig, maar de ritmes zijn over het geheel genomen opgewekter, het geluid is een soepelere en gladdere dans-funk presentatie. Ongeveer de helft van de nummers zijn absoluut essentieel, fascinerende bewerkingen van nummers van het eeuwige Stoned Deel I, zoals Lewis uitlegt: “Toen we Stoned maakten, probeerden we met alles verschillende benaderingen, waardoor we van bijna alle nummers meer dan één versie hadden, wat ons meer dan een album aan materiaal opleverde. Er waren destijds veel echt coole housenummers waar we allebei erg van hielden en die het geluid en de productie vormden, sommige nummers meer direct dan andere.” Amen daarvoor. De betoverende, met strijkers doordrenkte opener “Madman” is een behoorlijke afwijking, een piepende, stuwende soulvolle disco-houseplaat met een baslijn om voor te sterven. Is er iets wat hij niet kan? Daarna volgt weer een enorme dansvloerknaller, “Keep Right On”, opnieuw gedragen door een dodelijke baslijn over funky drums en met Lewis’ verbluffende zang. Er is geen adempauze met het sprankelende “Reconsider” dat erg klinkt als Daft Punk ontmoet Nile Rodgers (zoals altijd vooruitziend, onze Lewis). De breed opgezette Franse gefilterde house-sfeer staat hier voorop, en hoe dit niet door iemand als Kylie werd opgepikt en helemaal naar de top van de hitlijsten werd gebracht, zullen we nooit begrijpen. Aan het begin van de B-kant slaat “When Will I Ever Learn 2” echt hard toe, met een luchtigere, opgewekte funkvariant van het briljante origineel en met “From The Day We Met” van Stoned Deel I erin verwerkt. “Out Of My Head Is The Way I Feel” is absoluut fantastisch en een van Lewis’ allerbeste nummers. De zang, zelfharmoniserend en virtuoos spel, zijn van een hoger niveau. Om de kant af te sluiten is “Carried Away” een echte uitschieter, Lewis’ prachtige falsetto zweeft eerst over een quasi D&B-groove voordat het een klassiekere funky 2-step ritme siert. De samensmelting van golvende synthesizers en gitaren is verbluffend, waarna Lewis zich overgeeft aan zijn kippenvelverwekkende Brian Wilson-harmonieën. De funky, Rhythm King drumcomputer soul van “Stoned Part 2” herschept het origineel in de stijl van een opgegraven Sly Stone-klassieker, rond het tijdperk van There's A Riot Going On. Ja, het is zo goed. Vervolgens glijden we door naar “Positively Beautiful 2” dat, als het al mogelijk is, beter is dan het origineel. De epische, orkestrale opening grijpt je meteen, voordat Lewis zich helemaal uitleeft met caleidoscopische dansvloervernietigende Philly soul-funk. Het zijn zeker dit soort nummers die verklaren waarom hij al snel werd benaderd door Dangermouse en Cee-Lo voor de rol van muzikaal leider bij Gnarls Barkley. “Throw Me A Line” sluit de kant af. “Shame 2” is een zalige, ingetogen versie van het enorme origineel, zonder de gekke psych-soul uitspatting. Zeker meer radiovriendelijk, dat wel. De prachtige, zachte sfeer gaat door met “Won't Fade Away”, met meer Beach Boys-harmonieën over een nauwelijks aanwezige puls (een versie hiervan duikt later op in een gewijzigde vorm op The Lost Album). Het album sluit af met – je raadt het al – een psych-soul uitspatting! “Keep On Keeping On”, een echt hoogtepunt, opent met geluide drumsamples à la Massive Attack en Lewis’ meerlagige zelfharmonieën die weer hoog in de mix staan. Het bouwt langzaam op met zang vol melodie en pit, voordat schreeuwende gitaren en daverende drums deze hele set de stratosfeer in blazen. Simon Francis’ vinylmastering, goedgekeurd door Lewis zelf, presenteert de twaalf nummers op een dubbele lp zodat het precies klinkt zoals het hoort. De platen zijn gesneden door Cicely Balston in Air Studios en geperst bij Record Industry. Laat Lewis Taylor je Stoned maken, Deel II.