Nu Genea - Middellandse Zee Bar

Vier jaar na Nuova Napoli zijn Nu Genea terug met Bar Mediterraneo, een nieuw album en reis, die de klanken van het Napolitaanse duo gevormd door Massimo Di Lena en Lucio Aquilina nog verder uitdragen.

Bar Mediterraneo van Nu Genea is het idee van een gedeelde plaats waar mensen samenkomen en samensmelten; een ruimte die haar deuren openzet voor reizigers en hun levens, altijd blootgesteld aan de grillen van het lot. Een deel hiervan is te ervaren door de veelheid aan klanken die samenkomen in de nummers, lagen van verschillende akoestische instrumenten, stemmen en synthesizers die samenvloeien in een unieke muzikale mengeling.

Openstaand voor de stemmen van vele verschillende mensen, gescheiden door talen maar verenigd door de zee en de muziek, wordt Nu Genea’s geboorteplaats, Napels, een ware ontmoetingsplaats.

Dit is overal te horen. In "Gelbi" duikt een prachtig diepe en voortstuwende Ney-fluit in de troebele wateren van het melancholische Tunesische dialect gezongen door Marzouk Mejri. In "Marechia'" stralen ongebreideld geluk en zon uit de tere zang van Célia Kameni en creëren een acrobatische brug tussen de Franse en Napolitaanse taal. In "Straniero" wordt je ziel gegrepen vanaf het moment dat de langzame betoverende mandoline de hypnotiserende patronen aanwakkert, vastgelegd door de legendarische Afrobeat-drummer Tony Allen. In "Bar Mediterraneo", het titelnummer, overheersen bitterzoete gitaarriffs, analoge golven en koren het lied en geven je wat je graag zou horen tijdens een boottocht langs de Amalfikust.

Nu Genea kon hun stevig verankerde wortels in de Napolitaanse cultuur en het dialect niet negeren met "Tienaté", waar de kracht van de Napolitaanse taal (vertolkt door Fabiana Martone) die kwarttoon snaren ondersteunt en de onophoudelijke volksdisco groove die zich over het hele nummer verspreidt. In "Praja Magia" leiden repetitieve mandoline-riffs het lied, waarbij ruimte wordt gegeven aan een koorachtige maar strakke zanglijn die spreekt over Varcaturo, een dorp vlakbij Napels. In "Rire" combineert een stroom van poëtische, schijnbaar ontspannen, lyrische woede, vertolkt door de Siciliaanse Marco Castello, intiem met een zeer muzikale, veelgelaagde instrumentale ruggengraat en de zucht van een chanson in het hart. In "La Crisi" zijn de teksten van een gedicht van Raffaele Viviani uit 1930 aangepast aan een ontspannen jazz-funk groove in volle NG-stijl. In "Vesuvio", herwaarderen ze de oproepende verzen en krachtige mantra van de Vesuvius; Nu Genea bewerkte een volkslied van de arbeidersband E’ Zezi uit Pomigliano D'Arco opnieuw voor de dansvloer, waarbij ze de stemmen van een schoolkoor combineren met Jupiter-6 arpeggio’s en gedurfde percussie.

Bar Mediterraneo is de plaats waar mensen steeds terugkeren om nieuwsgierigheid om te zetten in deelname, traditie in delen, onbekend in vertrouwd. Wanneer reizigers door haar “deuren” komen, met hun schatten van woorden en emoties, zijn ze geen vreemden meer. Ze nemen deel aan een gedeelde ervaring, verrijken zichzelf en anderen door onverwachte muzikale reizen te leiden.