Rinder & Lewis - Zeven hoofdzonden

Eerste officiële heruitgave op vinyl ooit in 2025, 140g vinyl. Seven Deadly Sins van Laurin Rinder & W. Michael Lewis is een enorm invloedrijk, door synthesizers aangedreven, sfeervol ruimte-disco-meesterwerk. Het is misschien wel de beste Amerikaanse disco-lp ooit gemaakt. Het is zeker een van de belangrijkste albums in de geschiedenis van dansmuziek. En net als de vernieuwende makers is het pure genialiteit. In het midden tot eind van de jaren zeventig hielp het productieteam van Laurin Rinder en W. Michael Lewis het disco-geluid te bepalen dat uit Los Angeles kwam, met studioprojecten als El Coco, Saint Tropez, Le Pamplemousse (met zang van The Jones Girls), In Search Of Orchestra en nog veel meer. Zoals al hun werk bestaat Seven Deadly Sins uit prachtig gearrangeerde en ongelooflijk goed geproduceerde diepe disco die door kenners op handen wordt gedragen. Het is een conceptalbum met zeven nummers, grotendeels instrumentaal, dat elk van de zonden behandelt, en werd in 1977 opgenomen voor AVI. Het is een briljant bedacht, door de groove voortgedreven album dat moog-achtige toetsen en bedwelmende synthesizers stapelt over ritmes die klaar zijn voor de danszaal. Dat deze plaat de zonden eerder viert dan veroordeelt, zou nog een reden zijn geweest waarom hij zo groot werd in de ondergrondse clubs. De openingszonde “Lust” is een intense, aanzwellende synthesizerreis van zeven minuten. Een etherische Los/Garage-klassieker: een wijd uitwaaierende, sombere brok episch dansvloervuurwerk die een vaste favoriet blijft van fijnproevers van disco zoals Harvey. Zo ver zijn tijd vooruit dat hij vandaag nog steeds belachelijk fris klinkt, voortglijdend door een veelheid aan melodieën over een soepele, licht percussieve midtempo-beat. Een vertraagde, zwoele moordenaar. Daarna volgt de kwieke, manische “Sloth”, die totaal niet op zijn titel lijkt. Een stuwend, zelfverzekerd instrumentaal stuk dat dezelfde Euro-disco-elementen verwerkt als onze Parijse vrienden van Das decennia later deden; dit is zeker niet voor tere zielen. Een duidelijk hoogtepunt: de kosmische, pulserende proto-techno van “Glugony” zet alles weer stevig op de rails. Pure fabrieksroes, met donkere synthesizerbas die wordt doorprikt door opbeurende melodische reeksen waarin gitaar en blazers schitterend worden benut—is dit het geluid van Wax! Trax dat geboren wordt? Je krijgt er geen genoeg van. De B-kant opent met “Pride”, een luchtig stuk klassieke late-jaren-zeventig jazz/funk met weelderige Hammond- en clavinet-grooves en wijd uitwaaierende blazerspartijen. Het is werkelijk fantastisch. Het venijnige, minder voor de hand liggende zangnummer “Envy” zorgt voor nog meer discodruk, met sissende acid-synth-versieringen, funk-gitaar en nekbrekende percussieve breaks. Het donkere proto-techno/house-nummer “Anger” is een voltreffer, een krachttoer van drums. Met zware Afrikaanse percussie door het hele stuk en een korte afrobeat-sectie tegen het einde werd het gesampled door Carl Craig en Laurent Garnier voor hun Tres Demented-project en was het ook een enorme favoriet van Ron Hardy / Music Box. Het album wordt afgerond met het hard groovende “Covetousness”, nog zo’n stuwende jazz-funk-oefening bij uitstek, met royaal gebruik van de syndrum. Zoals Laurin Rinder zich in een gesprek met Dream Chimney herinnerde, leefde het duo in wezen in de studio: “we hadden echt veldbedden, bedden en alles, we pompten ze er gewoon uit. 7 dagen per week, 3 verschillende projecten tegelijk. Ik speelde drums op alles, maar moest het net iets anders spelen. Ik moest de technicus vragen: ‘Hoe heet deze groep?’”. Kennelijk was hun productieve stroom het gevolg van een krankzinnig, door cocaïne aangejaagd productieschema: “De hoeveelheid coke die we deden om dit allemaal te kunnen, kun je je niet eens voorstellen. $300 per dag. Ik moest plastic inzetstukken in mijn neus hebben zodat ik meer kon doen.” Als je naar de ronduit angstaanjagende hoes kijkt, zou je het nooit hebben gedacht! Be With is buitengewoon verheugd om de allereerste legitieme vinylheruitgave van Seven Deadly Sins te presenteren, zorgvuldig opnieuw gemasterd door Be With’s technicus Simon Francisco zodat het beter klinkt dan ooit. Dankzij de vakbekwaamheid van Cicely Balston gaat er bij het snijden niets verloren, terwijl de platen bij Record Industry in Holland volgens de hoogst mogelijke norm zijn geperst. Het onvergetelijke hoesontwerp is hier bij Be With opnieuw gereproduceerd—durf jij er te lang naar terug te staren?