Gekozen door DJ Alfredo - PARAISO - De ware geest van Ibiza

In 2022 stelde Daniele “Shield” Contrini van Rebirth Records Paraíso voor aan de grote man zelf: een verzamelalbum ter ere van Alfredo’s nalatenschap. Na Alfredo’s overlijden in december 2024 was het project voltooid; met artiesten die zich schaarden om zijn visie en herinnering te eren.

Voordat Ibiza een wereldwijde uitgaansmagneet werd, belichaamde het vrijheid—een plek waar zonsopgangen overgingen in zonsondergangen en muziek een manier van leven werd. In de jaren vijftig en zestig trok het eiland kunstenaars, hippies en buitenstaanders aan die op zoek waren naar ontsnapping en scheppingsvrijheid.

In 1976 kwam Alfredo Fiorito, op de vlucht voor politieke onderdrukking in Argentinië, aan op Ibiza en bleef. Als voormalig muziekjournalist begon hij al snel platen te draaien in Amnesia, een boerderij die tot nachtgelegenheid was omgevormd, waar de tijd zich plooide en grenzen oplosten. Met eclectische, genre-overstijgende sets mengde Alfredo reggae, flamenco, soul, rock en vroege house, en smeedde hij een hypnotiserende energie die een generatie in zijn greep hield.

Britse dj’s als Trevor Fung, Paul Oakenfold en Danny Rampling namen deze “Balearic Beat” mee terug naar huis. Maar Balearic was geen stijl, het was een houding. Zoals dj Leo Mas zei: het was “een gemoedstoestand”, waarin ritme, geest en psychedelica samenvloeiden.

Andere nachtgelegenheden zoals KU, Es Paradis, Pacha en Lola’s versterkten de beweging. Beeldend kunstenaars zoals Yves Uro gaven haar een opvallende identiteit, en dj’s als César de Melero, DJ Pippi en Jon Sa Trinxa droegen het geluid een nieuw tijdperk in. José Padilla’s zonsondergangsessies in Café del Mar brachten ontspanningsmuziek voort als adem, niet alleen als maat.

Maar de jaren negentig brachten verandering. Wetten die daken op nachtgelegenheden verplicht stelden, veranderden de magie van de open lucht. Daarna volgde vercommercialisering; vrijheid werd weelde, en veel pioniers vertrokken.

Toch leeft de Balearische geest voort—ruw en ongetemd. Hij klopt in verborgen feesten, intieme plekken zoals Pikes en Hostal La Torre, en heilige plaatsen zoals Benirrás en Las Dalias.

Met 16 nummers met klassiek en echt Balearisch geluid; naast house- en proto-house-nummers die meneer Fiorito draaide, bevat het album ook een niet eerder uitgebracht Alfredo-nummer en staat het als eerbetoon aan de man, de muziek en de blijvende geest van het ware Ibiza.