Diverse - Africa Airways Vijf (Brace Brace Boogie 1976 - 1982)

Het is weer zover. De hemel roept en het is tijd om aan boord te gaan van onze trouwe straaljager voor de vijfde vlucht van Africa Seven’s eersteklas verzamelreeks Africa Airways. Voor deel 5 is het tijd om je schrap te zetten voor 10 porties Afro-boogie van de bovenste plank. We voeren de boogietijd-groef op met The Black Bells Group (de eerste band van zanger Sidney ‘Patrick Duteil’, die later de peetvader van de Franse hiphop werd en een bekende televisiepresentator. Hier swingt de groef… de perfecte opener). Daarna volgt de in Duitsland gevestigde Kameroense muzikant en neef van Manu Dibango, Charly Kingson, met deze boogie-stamper met bas en synthesizer. Grote blazers en jazzy trompetten voegen ook lagen sprankeling toe. Daarna is het tijd voor wat door highlife geïnspireerde boogie van de Ghanese Gyedu Blay Amboley. Highlife versmolten met reggae, disco, boogie en jazz, precies zoals de tekst zegt. Vervolgens trekken we opnieuw op met Africa Seven-vriend Eko, weer in zijn Dikalo-gedaante. De Kameroense meester-muzikant is in topvorm met zijn zware blazers en diepe slagwerk, met een voortstuwende Afro-boogie-groef. Om kant A af te ronden gaan we weer naar Kameroen om te groeven met Jean ‘Mekongo President’. Denk aan Bernard ‘Chic’ Edwards op de bas, maar dan met een Afrikaanse inslag, en je ziet dat het de lage groef en de Afrobeat-drums zijn die dit juweeltje voortstuwen. We openen de tweede kant langzaam en doelbewust met de zeer gezochte ‘French Girl’ van Fotso. Druipende bas-synthesizergroeven en een wonderlijke schuifel van slagwerk en drums gaan samen met pianoriedels en maken dit tot een nummer met een heel eigen klank. Onze vriend Tala AM is daarna aan de beurt met de voetstampende ‘Sugar Lump’. JK Mandengue volgt met zonder twijfel het aanstekelijkste refrein dat je vandaag zult horen. De Nigeriaan Jide Obe gaat vol synthesizer en clavinet met zijn nuchtere relatie-advies ‘Too Young’. We sluiten het album af met een nummer van labelvriend Jo Bisso, in zijn Mulamba-gedaante. Het klinkt als een lang verloren televisietune van een late avondprogramma, ergens rond 1977. Laten we losgaan en boogieën met de gloednieuwe dans in de stad, mensen… de Dashiki. Tot deel zes opstijgt, is het tijd om die veiligheidsgordels los te maken, mensen.