Wallace - Wilgen EP

Wallace richtte aanvankelijk zijn productiekracht op zijn eigen Tartan-label, en zijn muziek ontwikkelde zich snel tot een cultfavoriet onder platenverzamelaars en invloedrijke dj’s zoals Gilles Peterson, Optimo, Hunee en Ryan Elliott. Een andere aanhanger is Palms Trax, oprichter van CWPT, die na releases op Studio Barnhus en Rhythm Section vier zeer gewilde nummers bemachtigt voor de zevende uitgave van het label, elk een toonbeeld van Wallace’s onnavolgbare en benijdenswaardige vaardigheden als technicus en zijn bereidheid om het soort organische euforie aan te wakkeren waar dj’s van dromen. Onder de curiosa, zeldzaamheden en andere vondsten die Palms Trax deze zomer in zijn sets verwerkte, is het titelnummer ‘Willow’ dat dansvloeren in clubs en op festivals als weinig anderen deed opstijgen. Opgroeiend vanuit een disco-percussielus brengt ‘Willow’ al snel energieke melodieën en een betoverend gevoel van iets etherisch, waarbij oude trucs lijken te worden herleefd met spannende nieuwe smaken: als je dit jaar maar één keer je handen in de lucht steekt bij een climax met snaredrum, laat het dan dit nummer zijn. Deze verfrissende samensmelting van flair en functie is nog sterker voelbaar in ‘Breathe’, een hedendaags elektronisch strijdwapen waarvan de breaks-en-baslijnopbouw schommelt tussen gewichtloze verwondering en zware ernst. Voorzien van de details en sfeer van een vintage Chems- of Leftfield-track, ademt ‘Breathe’ uit en explodeert het met alle vaardigheid en droombeelden van de meest gedenkwaardige techno uit de jaren ’90. Wallace lijkt zich in de chilloutruimte te begeven voor het moerassige ritme van ‘Masada’, voordat hij zijn traag bewegende kracht toont, een Sergeant Pepper-achtige psychedelica die ware hedonistische dichtheid en groove creëert. Tot slot en in tegenstelling daarmee houdt ‘River Dancers’ een subtiele hypnose aan in een vergelijkbaar tempo met veel minder, gebruikmakend van eenvoudige klanken en een stotterende, onschuldige zangintonatie om een wijdopen verwondering op te roepen, ver stroomafwaarts van de eerdere, maximale wonderen van de EP.